Portal www.bojadla.pl wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Są one wykorzystywane w celu zapewnienia poprawnego działania serwisu. W każdej chwili możesz dokonać zmiany ustawień dot. przechowywania plików cookies w Twojej przeglądarce. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na przechowywanie plików cookies na Twoim komputerze.
x
Bojadła
Biuletyn Informacji Publicznej
  • polski
26 lipca 2017 r.
imieniny: Anny i Mirosławy
Pytania do WójtaBaza firmKalendariume-kartkiKsięga gościOgłoszeniaGminny Portal MapowyMikroporadyZwizek Midzygminny "Eko-Przyszo"Aglomeracja ZielonogórskaZUS - PUEKarta dużej rodzinyPałece i parki

Bojadła

Dodane: 30.08.2010 | Osoba, która wytworzyła informację: Sebastian Nowak Drukuj informację
Bojadła

Kozakowska Zofia - sołtys

 KONTAKT: Telefon  68 3523189
 
Miejscowość Bojadła położona jest na prawym brzegu środkowego biegu Odry w Kotlinie Kargowskiej w odległości 25 km od Zielonej Góry. Zajmuje powierzchnię 16 km2 i ma 1162 mieszkańców.
 
Miejscowości graniczące to: Klenica, Konotop, Bełcze, Pyrnik, Przewóz.
 
Wieś położona jest w sąsiedztwie miast: Sulechów, Zielona Góra, Kargowa, Sława Śląska , Nowa Sól co wiąże się z bliskością do ośrodków administracyjnych, przemysłowych i akademickich.
 
Wieś - stolica gminy.
 
Pierwsza wzmianka o Bojadłach pochodzi z roku 1291. O właścicielach wsi w okresie średniowiecza nie ma przekazów źródłowych. Na poczatku XVI w. była własnością rodziny von Löbel, a w latach 1562-1579 von Dyhrn. Po nich przez ponad trzysta lat dzierżyli włości Kotwiczowie. Za ich czasów nastąpił rozwój przestrzenny i demograficzny Bojadeł. 

 
Warto zobaczyć:
  • Kościół parafialny o szachulcowej konstrukcji, wzniesiony w latach 1757-1758. Jego podstawę stanowi plan wydłużonego ośmioboku. Od południa i północy kruchty, od wschodu zakrystia, a od zachodu, drewniana w górnej części, wieża nakryta klasycystycznym "obeliskiem" z początku XX stulecia.
  •  Klasycystyczna, parterowa, murowana plebania z około 1800 roku, nakryta dwuspadowym dachem z lukarną,
  • Pałac łączący w sobie barokowe założenie przestrzenne z rokokową dekoracją architektury. Dwukondygnacyjny, murowany, założony na planie podkowy, z tarasem i przepiękną rokokową dekoracją fasady (motywy muszli, girland i owoców). Pierwotnie wzniesiony przez Adama Wacława Kotwicza w 1731 roku i w tym samym roku został częściowo strawiony przez pożar. Odbudowano go w latach 1734-1735 dzięki staraniom Dawida Henryka Kotwicza
  • Barokowe pawilony-kordegardy z lat 1734-1735, piętrowe, murowane, na planie kwadratu, nakryte czterospadowymi dachami z kopułami zwieńczonymi latarniami,
  • Klasycystyczne, murowane, dwukondygnacyjne oficyny (2), zbudowane na początku XIX wieku,
  • Murowana zabudowa folwarczna w okolicach pałacu, umiejscowiona wokół prostokątnego podwórza,
  • Budynki mieszkalne, najstarsze z drugiej ćwierci XIX wieku oraz kilka eklektycznych i secesyjnych z początku XX stulecia
  • Park z pierwszej połowy XVIII wieku, ogrodzony, geometryczny z aleją na osi i z rozmieszczonymi symetrycznie basenami i kanałami.
  • W latach 1911-1919 wzniesiono stację kolejową, która obecnie pełni funkcję mieszkalną.
Osoba, która odpowiada za treść: Danuta Czajkowska